Nature dergisinin 2 Ekim’de yayımladığı habere göre bir grup araştırmacı, 2006’da İran’da 40 çocukla yapılan tek bir küçük klinik deneyin, çocuk ve ergenlerde depresyon tedavisinde Prozac (fluoksetin) kullanımı lehine tıbbi kanıtları yanlış biçimde eğmiş olabileceğini öne sürüyor. Fluoksetin, çocuklarda depresyon tedavisi için onaylı tek antidepresan ve birçok büyük tıp kuruluşunun kılavuzunda ilk tercih edilen ilaç konumunda.
Araştırmacıların medRxiv’de yayımladığı yeniden değerlendirmeye göre çocuk depresyonu tedavilerine ilişkin üç etkili ağ meta-analizi, fluoksetinin plaseboya karşı etkinliği konusunda çelişkili sonuçlar vermişti; Lancet’te yayımlanan iki analiz olumlu, Cochrane’in 2021 analizi ise etkinin artık klinik olarak anlamlı olmadığı sonucuna varmıştı. Araştırmacılar, bu çelişkinin kaynağının, fluoksetini nortriptilin adlı başka bir ilaçla karşılaştıran ve plasebo kolu bulunmayan 40 hastalık tek merkezli İran deneyi olduğunu buldu. Deney, fluoksetin lehine olağandışı büyüklükte bir etki bildiriyordu. Bu tek deney analizden çıkarıldığında Lancet analizleri Cochrane’in sonucuyla uyumlu hale geliyor. Araştırmacılara göre bu durum, tek bir küçük ve sorunlu deneyin ağ meta-analizlerinin klinik açıdan önemli sonuçlarını nasıl çarpıtabileceğini gösteriyor.
Bulgu, konuyla ilgili birikmiş araştırmaların son halkası. Aynı ekibin 1997-2024 arasındaki 12 deneyi kapsayan ayrı bir meta-analizi, fluoksetinin çocuklarda plaseboya göre klinik olarak anlamlı bir üstünlük sağlamadığını, erken ve daha olumlu deneylerin “yenilik yanlılığı” taşıdığını bulmuştu. Journal of Psychiatric Research’te bu yıl yayımlanan bir meta-regresyon da etkinlikteki düşüşün yaşla, hastalığın şiddetiyle ya da eklenen psikolojik müdahalelerle açıklanamadığını, tek merkezli ve yüksek yanlılık riskli eski bir deneyin sonuçları sürüklediğini ortaya koymuştu. Araştırmacılar, kilo alımı, uyku ve konsantrasyon sorunları gibi yan etkilerin asgari faydadan ağır basabileceğini ve kılavuzların yeniden değerlendirilmesi gerektiğini savunuyor.
Bu haber bir tedavi tavsiyesi değildir. Araştırmacıların itirazı, çocuklarda fluoksetin kullanımını destekleyen kanıt tabanının sanıldığından zayıf olabileceği yönünde; ilacı kullanan hiçbir hasta doktoruna danışmadan tedavisini bırakmamalıdır. Antidepresanların aniden kesilmesi kendi başına risk taşır. Kılavuzları hazırlayan kuruluşların bu bulgulara yanıtı kaynaklarda yer almıyor.
Nature'ın 2 Ekim 2026 tarihli haberi, 2006'da İran'da 40 çocukla yapılan tek deney ve meta-analizleri eğdiği iddiası: Nature (CSNSF ve Lemmy aktarımları), 2 Ekim 2026. Üç ağ meta-analizi, Lancet ve Cochrane çelişkisi, nortriptilin karşılaştırması, plasebo kolu olmaması, tek merkez ve deney çıkarıldığında sonuçların uyumlu hale gelmesi: araştırmanın medRxiv ön baskısı, Eylül 2025. 12 deneyi kapsayan meta-analiz, plaseboya yakın bulgu, yenilik yanlılığı ve yan etki değerlendirmesi: Plöderl ve arkadaşları, Journal of Clinical Epidemiology, 2025 (S4ME derlemesi ve Guardian aktarımı). Meta-regresyon bulguları: Journal of Psychiatric Research, 2026. Fluoksetinin onay durumu ve kılavuzlardaki yeri: Wikipedia, fluoksetin maddesi; Mad in America, Eylül 2026.
Nature'ın haberinin tam metnine erişilememiştir; haber özet ve araştırmacıların kendi yayınlarına dayanmaktadır. Yeniden değerlendirme bir ön baskıdır ve hakem değerlendirmesinden geçip geçmediği kaynaklarda açık değildir. Araştırmacıların bulguları tıp camiasında tartışmalıdır; kılavuz kuruluşlarının yanıtı bilinmiyor. Haber hiçbir biçimde tedavi tavsiyesi niteliği taşımaz.
İran'daki deneyin yazarlarının yanıtı, kılavuz kuruluşlarının (ör. NICE, Amerikan Çocuk ve Ergen Psikiyatrisi Akademisi) tepkisi ve Türkiye'de çocuklarda fluoksetin kullanımına ilişkin veriler bu haberde yer almıyor.

Yorum yaz